O grupie
Na skróty
Logowanie
Elektrochemia Układów Mineralnych
W pracowni badane są właściwości granicy fazowej ciało stałe/roztwór oraz procesy zachodzące na takich granicach fazowych (adsorpcja, przeniesienie ładunku, korozja, roztwarzanie, elektroosadzanie). Szczególną uwagę poświęca się układom ważnym z punktu widzenia katalizy, hydrometalurgii, flotacji i ochrony środowiska.
GŁÓWNE KIERUNKI BADAWCZE
- Właściwości powierzchniowe siarczków metali ze szczególnym uwzględnieniem problemu skażenia środowiska jonami metali uwolnionymi w wyniku utleniania siarczków metali w przyrodzie oraz na składowiskach odpadów
- Powierzchniowe domieszkowanie ditlenku tytanu jonami metali przejściowych i właściwości katalityczne oraz fotokatalityczne dotowanego TiO2
- Otrzymywanie kompozytów metal/ceramika przez elektroosadzanie i badanie ich właściwości metodami elektrochemicznymi i innymi metodami badania powierzchni
STOSOWANE METODY BADAWCZE
- W pracowni stosowane są głównie metody elektrochemiczne (woltamperometria cykliczna, spektroskopia impedancyjna). Metody te łączone są często z typowymi metodami fizykochemii powierzchni jak mikroskopia elektronowa, spektrometria w zakresie promieniowania podczerwonego, spektrometria elektronowa czy mikroskopia skaningowa. Podstawowa aparatura używana w pracowni to zestaw do pomiarów metodą Elektrochemicznej Spektroskopii Impedancyjnej składający się z analizatora odpowiedzi częstotliwościowej FRA 1250 i potencjostatu cyfrowego ECI 1286 (producent: Schlumberger-Solartron).
GŁÓWNE OSIĄGNIĘCIA
- Oszacowanie wielkości prądów wymiany dla reakcji przeniesienia jonów metalu przez granicę faz: siarczek metalu/ wodny roztwór soli metalu dla najważniejszych siarczków metali
- Ocena położenia poziomów energetycznych wytworzonych na granicy fazowej TiO2/roztwór wodny w wyniku domieszkowania TiO2 jonami metali przejściowych
- Półilościowy opis oddziaływań pomiędzy minerałami w krótko-zwartych ogniwach galwanicznych
Przeniesienia ładunku przez granicę faz: domieszkowana wanadem elektroda TiO2/ roztwór wodny, zachodzące za pośrednictwem stanów powierzchniowych. W pomniejszeniu pokazany jest woltamperogram cykliczny wykonany w elektrolicie podstawowym (0.5 mol dm-3 H2SO4) oraz w roztworze zawierającym 0.01 mol dm-3 pirokatechiny. Główna część rysunku pokazuje zależność prądu utlenienia pirokatechiny i prądu redukcji wydzielonego produktu utlenienia od stopnia domieszkowania powierzchni elektrody. Stopień domieszkowania określono przez pomiar ładunku koniecznego do naładowania/rozładowania stanów powierzchniowych w elektrolicie podstawowym.
Widmo impedancyjne elektrody z niestechiometrycznego siarczku miedzi (I) (Cu1.85 S) w roztworze soli miedzi (0,1 mol dm-3 CuSO4 + 0,9 mol dm-3 H2SO4) przy potencjale spoczynkowym, w zakresie częstotliwości: 65535 Hz - 0,125 Hz. Widmo impedancyjne odzwierciedla wszystkie elementy procesu przeniesienia jonu miedzi pomiędzy siecią krystaliczną siarczku a roztworem, a mianowicie: dyfuzję jonu miedzi (I) w siarczku i w roztworze, oporność aktywacyjną procesu przeniesienia ładunku oraz udział produktu pośredniego (adsorbowanego jonu miedzi (I)) w reakcji.
Instytut Katalizy i Fizykochemii Powierzchni