prof. dr hab. inż. Zbigniew Karpiński
em. pracownik Instytutu Chemii Fizycznej PAN w Warszawie
profesor Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego

1966 – mgr inż., Wydział Chemii Politechniki Warszawskiej, praca: „Wyznaczanie równowagi destylacyjnej układu aceton-cykloheksan pod ciśnieniem atmosferycznym”
1972 – doktorat, Instytut Chemii Fizycznej PAN w Warszawie rozprawa: „Własności katalityczne napylonych warstw stopów Ni-Cu”, promotor: prof. dr Wacława Palczewska
1990 – habilitacja, Instytut Chemii Fizycznej PAN w Warszawie „Catalysis by supported, unsupported and electron-deficient palladium”
1997 – tytuł naukowy profesora

 

Aktywność i dorobek naukowy prof. Karpińskiego związane są z katalizą na metalach, a w szczególności z następującymi zagadnieniami:
- badanie kinetyki i mechanizmu katalitycznej konwersji węglowodorów nasyconych (izomeryzacja, hydrogenoliza, dehydrocyklizacja) na metalach i stopach metali, w szczególności palladu,
- badanie katalitycznego wodoroodchlorowania szkodliwych związków organicznych (freonów, czterochlorku węgla, 1,2-dichloroetanu) - procesu proponowanego dla ochrony środowiska,
- badanie oddziaływań metal-nośnik, w szczególności ukierunkowane na układ pallad-trudno redukowalny nośnik tlenkowy (SiO2, Al2O3).

Za najbardziej spektakularne osiągnięcie prof. Karpiński uważa wykrycie silnych oddziaływań w układzie pallad – krzemionka (prace od 1985 roku do chwili obecnej), prowadzące do wykazania tworzenia się krzemków palladu w wyniku wysokotemperaturowej redukcji w wodorze. Ponadto, prof. Karpiński ze współpracownikami wykrył inkorporację węgla do palladu w czasie reakcji katalitycznej wodorodehalogenacji związków organicznych (freonów, 1,2-dichloroetanu i tetrachlorometanu).

W czasie pracy naukowej Profesor Karpiński odbył kilka staży naukowych w prestiżowych jednostkach zagranicznych m in. w Irlandii, na Węgrzech i w Stanach Zjednoczonych.

Profesor Karpiński jest autorem 147 publikacji naukowych, jednego patentu zagranicznego, dwóch krajowych zgłoszeń patentowych oraz 3 artykułów przeglądowych (Annual Rep Sect "C" Phys Chem 1984, Adv Catal 1990, Progr Catal 1997), z których część jest wynikiem współpracy z naukowcami z innych ośrodków badawczych,  m in. Politechniki Warszawskiej, Politechniki Łódzkiej, Uniwersytetu Marii Curie–Skłodowskiej i Instytutu Katalizy i Fizykochemii Powierzchni im. Jerzego Habera PAN oraz Instytutu Niskich Temperatur i Badań Strukturalnych PAN. Olbrzymia większość prac została opublikowana w uznanych czasopismach fizykochemicznych i katalitycznych. W najbardziej prestiżowym, źródłowym czasopiśmie katalitycznym – Journal of Catalysis prof. Karpiński opublikował 25 prac. Jest promotorem 7 prac doktorskich, recenzentem ponad 35 rozpraw doktorskich; 1 doktoratu honoris causa (dla G. Ertla na UMCS), a także 22 rozpraw habilitacyjnych oraz opiniodawcą w sprawach profesorskich: tytuł – 23 razy, stanowisko – 13 razy.

Działalność dydaktyczna prof. Zbigniewa Karpińskiego obejmuje wykłady, konwersatoria i ćwiczenia laboratoryjne dla studentów Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie oraz doktorantów Instytutu Chemii Fizycznej PAN w Warszawie.
Pan Profesor Zbigniew Karpiński jest również laureatem wielu nagród. A do najbardziej prestiżowych należą: przyznana w 1973 r. nagroda zespołowa Sekretarza Naukowego PAN (Wpływ różnych form wodoru ad- i absorbowanego przez katalizator metaliczny na reakcje uwodorniania), w 1987 r. – nagroda indywidualna III Wydziału PAN (Mechanizm katalitycznej konwersji alkanów na złożonych układach metalicznych), a także Srebrny i Złoty Krzyż Zasługi.

Zajmowane stanowiska i pełnione funkcje:
Profesor zwyczajny UKSW (Wydz. Matematyczno-Przyrodniczy, Szkoła Nauk Ścisłych) (wykłady z chemii fizycznej, podstaw technologii chemicznej i katalizy chemicznej) od 2001
Kierownik Katedry Chemii na Wydz. Matematyczno-Przyrodniczym UKSW (2003-2007).
Jednocześnie zatrudniony w IChF PAN: Adiunkt (1973-1992), docent 1992-1998, profesor 1998-2014, później jako profesor emerytowany
Kierownik Zakładu Katalizy na Metalach w IChF PAN - 1992-2014
Z-ca dyrektora IChF PAN ds. naukowych (2003-2005)
Członek Rady Naukowej IChF PAN, nieprzerwanie od 1992 roku, w kadencji 2011-2014 jako z-ca przew. Rady.
Członek Rady Naukowej Instytutu Katalizy i Fizykochemii Powierzchni PAN (2011-2018)
Członek panelu ekspertów MNiSW dla oceny wniosków grantowych, sekcja N204 (2007-2010)
Członek Komitetu Chemii PAN, 2003-2010 (dwie kadencje)
Członek Editorial Board czasopisma Applied Catalysis A: General (1997-2001), Elsevier
Wiceprezes Polskiego Klubu Katalizy – 1993-2008
Przedstawiciel Polski w Council of the International Association of Catalysis Societies - 1996-2009
Członek International Advisory Board International Conference on Environmental Catalysis (Beijing, 2010) oraz International Conference on Environmental Catalysis (Lyon, 2012)
Koordynator ze strony polskiej międzynarodowego programu GDRI Catalyse opartego na porozumieniu PAN i CNRS na lata 2013-2014