prof. dr inż. Stanisław Malinowski
30.06.1909 Druskienniki – 12.10.2001 Warszawa

1937 - tytuł zawodowy inżyniera na Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej
07.06.1950 - doktorat w dziedzinie nauk technicznych na Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej
 „Reakcje nitrometanu z formaldehydem i aminami”, promotor: prof. Urbański
1954 - tytuł naukowy docenta
27.11.1958 - tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego
1971 - tytuł naukowy profesora zwyczajnego
1972 - członek korespondent PAN
1980 - członek rzeczywisty PAN

 

Stanisław Malinowski, na początku kariery zawodowej, interesował się syntezą barwników, emulgatorów i substancji zapachowych. Bezpośrednio po uzyskaniu dyplomu inżyniera wyjechał na staż do Grasse – centrum francuskiego przemysłu perfumeryjnego. Po powrocie do Polski, jeszcze przed wybuchem II Wojny Światowej, założył z kolegą firmę produkującą barwniki i emulgatory. W 1945 roku, wraz ze starszą siostrą Anielą, założył kolejną firmę chemiczną, która w 1950 roku została znacjonalizowana.

W 1948 roku Stanisław Malinowski został starszym asystentem na Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej. Pracował w Katedrze Technologii Organicznej u prof. Urbańskiego. W tym okresie jego zainteresowania skupiały się wokół syntezy związków mających działanie przeciwgruźlicze, co zaowocowało rozprawą doktorską dotyczącą otrzymywania związków heterocyklicznych z nitroalkanów. Po obronie doktoratu Stanisław Malinowski został kierownikiem Katedry Technologii Organicznej I na Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej. Umożliwiło mu to rozpoczęcie realizacji własnej tematyki badawczej, która była związana z reakcjami soli dwuazoniowych ze związkami nienasyconymi. Po otrzymaniu tytułu docenta, nie tylko kontynuował swoje prace w Politechnice Warszawskiej, ale jednocześnie rozpoczął pracę w Polskiej Akademii Nauk.

W 1954 roku Stanisław Malinowski skierował swoje zainteresowania ku zastosowaniom katalizy w syntezie organicznej. Interesowała go nie tylko kataliza heterogeniczna, ale również związki metaloorganiczne i kompleksowe. Zajmował się przede wszystkim heterogenicznymi katalizatorami kwasowo-zasadowymi. Prowadził szereg fundamentalnych prac związanych z badaniem zjawisk zachodzących na powierzchni katalizatorów stałych i określaniem struktury powierzchni katalizatorów. Był jednym z pierwszych, który zastosował cząsteczki-sondy do badania właściwości powierzchni katalizatorów stałych przy użyciu spektroskopii w podczerwieni i spektroskopii elektronowego rezonansu paramagnetycznego.

Prof. Malinowski zajmował się nie tylko badaniami naukowymi. Był wspaniałym wykładowcą i nauczycielem pokoleń studentów. Wypromował 250 magistrów inżynierów i 36 doktorów. Był również doskonałym organizatorem. Przez wiele lat prowadził seminaria i kolokwia propagujące wiedzę związaną z katalizą. Do historii przeszły kolokwia polsko-czechosłowackie (organizowane od 1964 roku), kolokwia polsko-francuskie, a przede wszystkim organizowane corocznie w Jodłowym Dworze Szkoły Katalizy.